Als oud-deelnemer én huidig bestuurslid van MPS weet Ruud van Hoek hoe waardevol de Mastercursussen Managing Public Space van Wageningen University & Research zijn. Drie jaar na zijn deelname kijkt hij terug op wat de cursus hem bracht, en waarom hij anderen aanraadt om ook deel te nemen. ‘De wereld verandert snel. De relatie tussen de maatschappelijke opgaven als klimaatadaptatie en biodiversiteit moet gelegd worden met de instandhouding- en vervangingsopgave. Juist daarom moeten beheerders leren om vanuit andere perspectieven te denken.’
Je bent bestuurslid van MPS én oud-deelnemer van de Mastercursus van Wageningen University & Research. Wat bracht jou destijds tot deelname?
Drie jaar geleden volgde ik de cursus Transities in de openbare ruimte. Die heet nu Samenwerken aan transities in de openbare ruimte. Ik werkte toen ook bij Antea Group en wilde me verdiepen in de veranderingen waar we in Nederland middenin zitten. De cursus bood me de kans om daar vanuit verschillende perspectieven naar te kijken: inhoudelijk, wetenschappelijk én organisatorisch.
De namen van de cursussen zijn veranderd. Waarom was dat nodig?
Binnen MPS hebben we goed gekeken of de bestaande titels van de cursussen nog aansloten bij de inhoud. Dat bleek niet overal het geval. ‘Governance’ bijvoorbeeld, dat vonden we te abstract. Het gaat in de kern over besluitvorming en participatie, over hoe je samenwerkt over de grenzen van disciplines heen. Dus die titel is aangepast naar Besluitvorming en participatie voor beheerders openbare ruimte. Dat sluit beter aan bij de praktijk en is voor veel beheerders herkenbaarder.
Wat heb jij persoonlijk meegenomen uit de cursus?
Voor mij was het vooral verrijkend om open te staan voor andere perspectieven. We kijken in ons vak vaak sectoraal: er is een probleem, dus we maken beleid. Maar de cursus laat zien dat je problemen juist vanuit verschillende invalshoeken moet benaderen. De samenwerking met studenten vond ik daarbij heel inspirerend. Zij stellen andere vragen en dwingen je om opnieuw na te denken over hoe je dingen aanpakt. In diezelfde tijd las ik ook het boek Omarm de chaos van Jan Rotmans. Dat boek beschrijft precies wat we ervaren: verandering hoort bij deze tijd, maar het tempo verschilt per transitie. De cursus vertaalt dat naar de praktijk. Je leert accepteren dat je niet alles weet, maar wél richting kunt geven en verbinding en synergie kunt zoeken. Dat vraagt om leiderschap en om het durven toelaten van andere perspectieven.
Wat maakt de WUR-cursus volgens jou uniek?
De kracht zit in de combinatie van wetenschap en praktijk. De inhoud is ontwikkeld samen met mensen uit de beheerwereld én met wetenschappers van Wageningen. Daardoor krijg je theorie aangereikt die meteen toepasbaar is. Je kunt bovendien je eigen casus inbrengen, een concreet vraagstuk of project uit je dagelijkse werk. Zo snijdt het mes aan twee kanten; je leert én brengt actuele kennis terug naar je organisatie.
Wat zou je zeggen tegen iemand die twijfelt om zich aan te melden?
Ik zou zeggen: gewoon doen. Alles is goed te koppelen aan je eigen werk. Breng je eigen casus in, dan wordt het meteen relevant. En ja, het kost tijd, maar het levert ook veel op: inzichten, nieuwe contacten en inspiratie. Je netwerk groeit, en het is gewoon leuk om op de campus van Wageningen te zijn. Het is een verfrissende omgeving die laat zien dat leren ook op een andere manier kan en vandaag de dag op een andere manier gebeurt dan wat jij gewend bent.
Is de cursus alleen bedoeld voor academici?
Zeker niet. Juist mensen met een mbo- of hbo-achtergrond halen er veel uit. Je combineert je praktijkervaring met een wetenschappelijke blik. Dat is precies de meerwaarde. Als je nieuwsgierig bent en openstaat voor verandering, is deze cursus iets voor jou.
Tot slot: waarom is het belangrijk dat beheerders in de publieke ruimte blijven leren?
Omdat de wereld om ons heen voortdurend verandert. De generatie jonge professionals denkt anders, kijkt anders. We moeten als vakgebied leren om die nieuwe perspectieven toe te laten. Dat maakt ons toekomstbestendig. En dat is precies waar deze cursussen aan bijdragen: openstaan en verbinding zoeken vanuit andere perspectieven!
