Tijdens de sponsorbijeenkomst van MPS in ’s-Hertogenbosch werden pitches gehouden voor het thema van de volgende reeks MPS Masterclasses. In een korte pauze tussen de presentaties sprak voorzitter Jaap Meindersma over zijn fascinatie voor het vakgebied. De directeur Fysiek Domein van de gemeente Haarlem en Zandvoort kijkt met trots naar wat er in de afgelopen vijf jaar is opgebouwd, maar ziet ook hoeveel werk er nog ligt voor het vakgebied. En dus voor MPS.
Op een dag val je voor dit vak, zei je bij je welkomstwoord. Wanneer was dat moment voor jou?
‘Dat was denk ik twee weken nadat ik begon bij de dienst Stadsbeheer als directielid in Almere. Ik had geen enkele verwachting dat ik dit vakgebied interessant zou kunnen vinden. Ik had geen idee.’
Hoe kwam je daar terecht?
‘Mijn gemeentesecretaris vroeg of ik dat wilde doen. Ik dacht: als zij dat een goed idee vindt, dan zal het wel zo zijn. Ik zat op dat moment bij Stedelijke Ontwikkeling, dus eigenlijk aan de andere kant van het speelveld. Ik werkte nog maar net bij Stadsbeheer en ontdekte: dit is onwaarschijnlijk interessant. Hoezo weet ik dit allemaal niet?’
Wat maakte het zo interessant?
‘Je neemt veel dingen voor vanzelfsprekend. Dat straatlantaarns aan- en uitgaan, dat parken goed onderhouden zijn, dat je geen natte voeten krijgt. Maar daarachter zit een enorme wereld van vakmanschap, techniek en nadenken. Slimme mensen verzonnen slimme dingen over duurzaamheid en innovatie, vaak tot diep in de organisatie. In stedelijke ontwikkeling was ik bezig met ruimtelijke vraagstukken en duurzaamheid in de stad. Maar ik had nog geen seconde nagedacht dat je het beheer van de openbare ruimte daarvoor kunt gebruiken.’
Hoe ontstond uiteindelijk MPS?
‘Er waren meer mensen in Nederland die hetzelfde ontdekten: dat het vakgebied veel interessanter is dan je op het eerste gezicht denkt. Een nieuwe generatie directeuren en managers vroeg zich af: hoe doen anderen dat eigenlijk? We ontmoetten elkaar en dachten: als jij het leuk vindt en ik vind het leuk, misschien vinden we het samen nog leuker. Zo ontstond de Kopgroep Beheer. Eerst inspireerden we elkaar, maar op een gegeven moment wil je ook iets zinnigs doen. Als je het vakgebied belangrijk vindt, moet je ook een wetenschappelijk boegbeeld hebben. Iemand die het vak vertegenwoordigt, het debat voert en mensen opleidt die met die complexiteit kunnen omgaan. Dat was er allemaal niet. Dus dan moeten we een opleiding maken en een hoogleraar regelen, was onze gedachte. Sponsors zoeken en gaan.’
Dat bleek ingewikkelder dan gedacht?
‘Ja. Je kunt jezelf natuurlijk niet inkopen als hoogleraar. Eerst moet duidelijk zijn: is dit wel een wetenschappelijk vakgebied? Daar moest onderzoek naar worden gedaan. En je hebt sponsors nodig en een universiteit die het interessant vindt. Die universiteit vonden we in Wageningen. Die zagen de kansen. En de kandidaat voor het hoogleraarschap vonden we in Arjan Hijdra. Zo is stap voor stap de stichting ontstaan.’
Hoe kijk je naar waar MPS nu staat?
‘Dat is een beetje dubbel. Aan de ene kant dachten we dat alles sneller zou gaan. Aan de andere kant: als ik nu de pitches hoor en zie hoeveel mensen hier zijn, en dat we inmiddels meerdere promovendi hebben, dan ben ik echt trots. Het bestuur bestaat uit vrijwilligers en we doen dit allemaal naast ons normale werk. Onze ambitie is altijd groter dan wat we kunnen realiseren.’
Hoe zien de komende jaren eruit voor MPS?
‘We willen toewerken naar een volwaardig hoogleraarschap. Dat duurt nog even, want daar horen allerlei wetenschappelijke stappen bij. Daarnaast hopen we dat meer partijen zich aansluiten. Niet alleen gemeenten, maar ook meer provincies, de waterschappen en meer vertegenwoordigers van organisaties als Rijkswaterstaat. De beheerwereld is groter dan gemeenten en adviesbureaus. En we hebben elkaar hard nodig. Het is sprokkelen om geld, maar vooral om capaciteit. We kunnen nog veel meer mensen gebruiken.’
Het thema voor de volgende masterclasses
Tijdens de bijeenkomst konden aanwezigen stemmen op het onderwerp voor de volgende reeks MPS Masterclasses. In de pauze vertelde Meindersma dat hij zijn stem had uitgebracht op de pitch van Mayke Snel, die werd gepresenteerd door Madeleine van der Poort en Evelien Kremers (provincie Noord-Brabant) over regionale samenwerking en de rol van provincies in het beheer van de openbare ruimte. Hij vindt dat perspectief belangrijk, omdat verschillende overheden in dezelfde ruimte opereren en elkaar daarin nog beter kunnen versterken. Jaap Meindersma: ‘Dat gemeenten drie keer in dezelfde straat langskomen is irritant, maar dat drie overheden in dezelfde straat langskomen is ook irritant. We kunnen elkaar veel meer de bal toespelen en elkaar sterker maken.’ Aan het eind van de avond bleek dat juist deze pitch de meeste stemmen had gekregen en dus het uitgangspunt wordt voor de volgende masterclassreeks.
